"Жарық, әдемі жер емес, кезек күтіп айқайлаған адамдар болды": Клиникалық өлімді бастан кешкен қазақстандық әйел не көргенін айтты
Перзентханаға сау болып кіріп, дәрігерлердің қатесінен I топтағы мүгедек болып қалған қазақстандық әйел клиникалық өлім кезінде көргендерін баяндады. Айтуынша, ол көпшілік айтатын жарық әлемді емес, асығыс бірдеңеге кезек күткен көптеген адамдарды көрген. Бұл туралы Stan.kz ақпарат агенттігі хабарлайды.
Фото: Видеодан скрин
Журналист Жанар Байсемізге сұхбат берген Айғаным Боташ есімді келіншек өзінің қиын кезеңдерін бөлісті. Айтуынша, алғашқы перзентін босану кезінде дәрігерлердің қатесінен барлық органдары істен шыққан, тіпті аяқ-қол саусақтары іріңдеп, кесуге тура келген. Айғаным жансақтау бөлімінде клиникалық өлімге тап болғанын және онда небір көріністі көргенін алға тартты.
“Адам комаға кетсе түк естімейді деп айтып жатады ғой. Бірақ мен әркез кімнің кіріп, кімнің кетіп жатқанын естідім. Анамның, әкемнің, күйеуімнің жаныма келгенін сездім. Дәрігерлердің де айтып жатқандарын естідім.
Біреуге өтірік, маған шын, клиникалық өлім кезінде пошта сияқты көп адам жиналған жерге тап болдым. Бәрі айқайлап, бір жерге асығып жатты. Сол жерде мен де болдым. Бір кезде таныс бір жақын адамымның дауысын естідім. “Айғаным кет, әрі қарай кет” деді. Ол кісі таныс болды, бір жақын, жылы сезімді сезіндім. Сол кісіге барғым келді, бірақ ол мені “кет” деп қайтарып жіберді. Сөйтсем ол марқұм болған әжем болған екен.
Өте қоқынышты болды. Әдемі тау, ондай дүние көрген жоқпын. Барлығымыз асығып, кезекте тұрдық. Кім бірінші болып барады екен деп. Сол сәт есімде қалды”, – деп баяндады ол.
“Жансақтау бөліміндегі 8 әруақ: Олар бұрын осы жерде көз жұмған”
Келіншек одан бөлек, жансақтау бөлімінде әруақтарды көріп, қатты қиналғанын да жасырмады.
“Жансақтау бөлімінде түрлі дауыстар еститінмін. Шынымен олар әруақтардың дауысы болды. Мен жағдайы ауыр науқас болған соң, жалғыз өзім бір жерде жаттым. Дәрігерлер үнемі кетерде мен жатқан жердің жарығын өшіріп, тек арғы жақтағы үлкен залдың жарығын қалдыратын. Сол қараңғы кезде маған әруақтар келетін. Олардың дауысын еститінмін.
Қатты қорқатынмын. Айғайлап біреуді шақырайын десем, тамағымда аппарат бар. Аяқ-қолымды мен шошып, оқыс қимыл жасамасын деп байлап тастаған. Сөйтіп амал болмағасын қорқып, қиналғанда ыңырситынмын. Дәрігерлер менде бірдеңенің дұрыс емес екенін түсініп, әліпбимен келді”, – деп қосты ол.
Айғанымның айтуынша, мұндай жағдай жансақтау бөлімінде бұған дейін де болған. Сол үшін дәрігерлер әйелге келіп не болғанын сұраған.
“Әріптерді көрсету арқылы дәрігерлерге “мұнда біреу бар” деп айттым. Олар сонда түсінді. Себебі маған дейін жансақтау бөлімінде жатқан науқастарда осындай жайттар болған. Жансақтау бөлімінде көп адам көз жұмады. Көп адамдардың аруағы сол жерде қалып қояды. Кейін дәрігер күйеуіме Айғанымның жанына бір имам әкелсінші деп айтыпты. Сүрелер оқысын осы жерге депті. Себебі жарық өшсе, әруақтар менің қасымда болды. Бір қарасам дәл алдымда тұрады, бір қарасам қасымда жатады, 8 адам жүретін. Тіпті кейде күйеуім біраз уақытқа маған келген кезде оған әруақтардың тұрғанын айтатынмын. Бірақ оған көрінбейтін. Сөйтіп имам шақыртып ол ұзақ “ясин” сүресін оқыды. Содан кейін барып әруақтар тынышталды. Әруақтар өздеріне құран бағыштағанды қалайды екен. Содан кейін олар маған келген жоқ”, – деп қорытты ол.